Tadeusz Kotarbiński był jednym z najwybitniejszych polskich filozofów XX wieku, logikiem, etykiem i prakseologiem. Czołowy przedstawiciel szkoły lwowsko-warszawskiej, przez większość swojego życia zawodowego związany z Uniwersytetem Warszawskim.
Jako twórca prakseologii – nauki o sprawnym działaniu – wywarł ogromny wpływ na rozwój teorii organizacji i zarządzania. Jego prace z zakresu etyki i logiki praktycznej do dziś inspirują kolejne pokolenia naukowców i praktyków.
Był twórcą koncepcji filozofii reizmu (konkretyzmu) oraz teorii skutecznego działania (prakseologii). Ustalił podstawowe pojęcia etyki niezależnej. W ideałach wychowawczych głoszonych przez Profesora Kotarbińskiego podkreślana jest przede wszystkim potrzeba poszanowania wolności człowieka, jego sumienia oraz dążenie do prawdy i dobra.
Filozoficzne i etyczne postulaty Profesora, zwłaszcza dotyczące koncepcji spolegliwego opiekuna - kierującego się najwyższym dobrem osób powierzonych jego opiece - stały się fundamentem etyki pracy bibliotekarzy WMBP w Olsztynie. Uroczystość nadania Bibliotece imienia Profesora Tadeusza Kotarbińskiego odbyła się 16 kwietnia 1988 r.
 |
Prakseologia
nauka o sprawnym działaniu, badająca warunki efektywności świadomych i celowych czynności ludzkich, mająca na celu ustalenie zasad i wskazówek, jak działać najskuteczniej i najsprawniej. |
 |
Opiekun spolegliwy
to etyczny wzorzec człowieka wiarygodnego, na którym można w pełni polegać; cechuje się on życzliwością, dzielnością oraz bezwarunkowym poczuciem odpowiedzialności za innych. |
 |
Reizm
to koncepcja filozoficzna uznająca, że realnie istnieją wyłącznie konkretne przedmioty fizyczne oraz osoby, co wiąże się z całkowitym odrzuceniem bytów abstrakcyjnych takich jak zdarzenia, właściwości, stany czy relacje. |
"Trzeba podważać wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, czego podważyć się nie da"
(”Aforyzmy i myśli” ,Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986)
Główne publikacje
„Traktat o dobrej robocie” (1955) „Elementy teorii poznania, logiki formalnej i metodologii nauk” (1929) „Medytacje o życiu godziwym (1966) „Sprawność i błąd” (1956) „Wykłady z dziejów logiki” (1957) |
Dziedzictwo
Dorobek prof. Kotarbińskiego pozostaje żywy i inspirujący do dziś. Jego koncepcje prakseologiczne znajdują zastosowanie w nowoczesnym zarządzaniu, a etyka odpowiedzialności rezonuje z wyzwaniami współczesnego świata. DZIEDZICTWO KOTARBIŃSKIEGO
|
